دلیل خوش رفتاری و بد رفتاری کودکان چیست؟

62

چرا برخی ازکودکان، دوران کودکی را بدون مشکلات رفتاری قابل توجه پشت سر می گذارند، در حالیکه برخی دیگر، برای والدین خود، مشکلی دایمی به را « بچه های  پردردسر » حساب می آیند؟

رفتارهای خوب و بد هردو به وسیله پاداش هایی شکل می گیرند که کودک  شما دریافت می کند. گاهی اوقات، والدین به طور « ناخواسته »رفتار بد کودک خود را پاداش می دهند. ممکن است پاتریک ۱ سه ساله با به راه انداختن گریه و سروصدا
بتواند پس از فرا رسیدن زمان خوابش، مدت بیشتری را بیدار مانده و از رفتن به رختخواب اجتناب کند(پاداش ). رفتار بد کودک شما،درصورت پاداش داده شدن ازسوی شما یا دیگ ران، تقویت خواهد شد. رفتاری که پاداش داده نشده و یا تنبیه به دنبال داشته باشد، تضعیف شده و احتمال وقوع آن در آینده کمتر می شود.
از سه قانون اساسی تربیت کودک پیروی کنید. این قوانین ساده به نظرمی رسند ولی تاثیرات به سزایی را دارند.

سه قانون فرزند پروری

قانون۱- رفتار خوب را پاداش دهید (و این کار را بلافاصله و مکرر انجام دهید.)

قانون ۲-رفتار بد را پاداش ندهید

قانون ۳- برای برخی از رفتارهای بد، تنبیه درنظر بگیرید (اما فقط از تنبیه ملایم استفاده کنید.)

قانون اول رفتار خوب را پاداش دهید: هنگامی که کودک ما برای انجام کاری خاص، پاداش دریافت می کند ، آن رفتار تقویت می شود. این بدان معناست که احتمال وقوع آن رفتار در آینده افزایش پیدا می کند. افراد، رفتاری راکه برای آن پاداش دریافت کرده اند، تکرار می کنند. ما به این دلیل که در قبال انجام کار خود دستمزد می گیریم به آن کار ادامه می دهیم. چنانچه کودک شما به شیوه ای رفتار می کند که برایتان خوشایند است، از تقویت آن رفتار از طریق پاداش دادن مکرر، اطمینان حاصل کنید. اما، از چه نوع پاداشهایی باید استفاده کنید .

پاداش هایی که کودکان دوست دارند

  • پاداشهای اجتماعی : شامل لبخند ،بغل کردن، دست زدن ،توجه، چشمک زدن، تحسین کردن، لمس کردن
  • پاداش های فعالیتی : بازی کردن با مادر ، رفتن به پارک، کمک کردن در آشپزی، خواندن کتاب به همراه پدر، دعوت از یکی از دوستان،ا نحام بازی دسته جمعی
  • پاداش های مادی : اسباب بازی، پول ، کتاب و…

برای بیشتر کودکان، پاداش های اجتماعی، بسیار قوی تر ازپاداش های مادی هستند. به علاوه ، استفاده از پاداش های اجتماعی بسیار مناسب تر است. به یاد داشته باشید که شما منبع اصلی پاداش برای کودک خود هستند.

پاداش ها برای اینکه موثر واقع شوند، باید بلافاصله به دنبال رفتار مطلوب ارائه شوند. مثلا اگر دختر شما آشغال ها را بیرون می برد  “حتی اگر اینکارهمیشگی او باشد “شما باید بلافاصله بعد از انجام این کار توسط او، از ویتشکر کنید، نه یک ساعت بعد ازآن. همه ما دوست داریم، پاداش رفتارهای خوب خود را هر چه زودتر دریافت کنیم . کودکان ، اغلب درخواست می کنند که پاداش های مادی برای کارخود را حتی قبل از انجام کار یا رفتار خوب ، دریافت کنند. اگر شما گاهی اوقات از پاداشهای مادی استفاده می کنید ، دقت داشته باشید که این پاداش را فقط بعد از انجام رفتار مطلوب، به او بدهید. هنگامی که از پاداش مادی یا فعالیتی استفاده می کنید، پاداش اجتماعی را هم با آن همراه کنید.

قانون دوم رفتار بد را پاداش ندهید : ممکن است کودک شما یاد گرفته باشد که می تواند رفتن به رختخواب را
با غرزدن، گریه کردن و ابراز ناراحتی به تاخیر بیاندازد. آیا هیچگاه پس از اینکه غر زدن ها و گری ههای او غیر قابل تحمل شده است، در مقابل او تسلیم شده و به او اجازه داده اید، بیشتر بیدار بماند؟ اگر شما در این موارد تسلیم شده اید ، شما
ناخواسته او را برای گریه کردن و ابراز ناراحتی هیجانی، پاداش داده اید. غر زدن، گریه کردن و ناراحت شدن به احتمال فراوان در آینده نیز تکرار خواهند شد. این رفتارها درست همانند رفتارهای مطلوب و مناسب، آموخته شده و تقویت شده اند. رفتارهای بد و رفتارهایی را که خواهان آنها نیستید، تقویت نکنید.

کودک یک دنده مثالی در این مورد است. او ممکن است قدرت وکنترل قابل ملاحظه ای را بر روی والدین خود و دیگران بدست بیاورد. برای به کرسی نشاندن حرف خود کلافه کردن وغر زدن مداوم، فریاد کشیدن، گریه کردن یا حملات  فیزیکی به والدین، همشیرها وهمسالان خود دست بزند . وتنها زمانی که دیگران خواسته هایش را برآورده سازند، آرام گرفته واز وارد آوردن استرس وناراحتی بر آنها دست می کشد. چنین کودکی با انرژی و تحمل بی پایان، والد ین خود و دیگران را وادار می سازد تا رفتار بد او را پاداش بدهند.

قانون سوم برای رفتارهای بد تنبیه در نظر بگیرید : شما گاهی اوقات نیاز دارید که از شیو ههای تنبیهی ملایم برای کاهش یا حذف برخی از رفتارهای نامقبول یا خطرناک استفاده نمایید. شما تنبیه کودک خود را دوست ندارید. بلکه ترجیح می دهید که رفتارهای خوب را پاداش دهید .با این وجود، اغلب استفاده صحیح از شیوهای تنبیهی ملایم، برای کمک به کودک ضروری است. شما می توانید روش ها تنبیهی ملایم مانند: سرزنش کردن استفاده کنید. روش های تنبیهی شدید، مانند تهدیدهای ترس آور، فریادکشیدن یا کتک زدن استفاده نکنید. این شیوه تنبیهی به مشکلات رفتاری می افزاید.

مثال :کریستی ۱،سه چرخه اش را از دست می دهد.
مادر مشاهده کرد که کریستی چهارساله با سه چرخ اش وارد خیابان شد.این بر خلاف قانونی بود که مادر برای کریستی شرح داده بود. مادر بلافاصله به دنبال کریستی وارد خیابان شد، کریستی را از روی سه چرخ هاش برداشت و او را دعوا کرد و گفت”من به تو گفته بودم که نباید با سه چرخه ات وارد خیابان شوی تا یک هفته دیگر نمی توانی با سه چرخه ات بازی کنی” مادر سه چرخه را برداشت وتا یک هفته بعد کریستی از بازی با سه چرخه اش محروم شد.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.